X
تبلیغات
رایتل

کودکان استثنایی

در این وبلاگ مطالبی راجع به کودکان استثنایی درج می شود.

جستجو
تقویم
شهریور 1393
شیدسچپج
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31
نظرسنجی
به نظر شما در ایران با کودکان استثنایی چگونه برخورد می شود؟
آمار
تعداد بازدیدکنندگان : 229993

سلام آقای تقوایی
ضمن تشکر از شما به خاطر وبلاگ خوبتان می خواستم احساسات خودم رو با شما در میون بگذارم.
برادر من سندرم داونه یا به قول خیلیا مونگول. راستشو بخواید من خیلی خجالت می کشم از اینکه برادرم سندرم داونه. از وقتی که برادرم به دنیا اومده فامیل رفت و آمدشون رو با ما کم کردن انگار برادرم بیماری مسری داره. شایدم خود ما یه جوری رفتار کردیم که انگار از دیگرون کم داریم. من حتی احساس می کنم وجود برادرم روی زندگی من هم تاثیر گذاشته و موقعیت های ازدواج رو از من گرفته. برادرم چهار سالشه و می دونم گناهی نداره اما دوستش ندارم. از وقتی اومده زندگی ما زیر و رو شده. نمی دونم چی کار کنم از طرفی می دونم بی گناهه و از طرف دیگه دوستش ندارم و احساس گناه می کنم. حتی خودم هم احساس کمبود می کنم احساس می کنم دیگرون به من هم مثل یه عقب مانده ذهنی نگاه می کنن. پیش مشاور هم رفتم ولی حرفای متقاعد کننده ای نشنیدم. چرا ما؟ خیلی سخته. دوستم می گفت امتحان خداست. راستش متقاعد کننده نیست برای اون گفتن این حرفا مثل شعر می مونه اما برای ما که داریم زندگی می کنیم خیلی خیلی خیلی سخته. ممنون از اینکه این اجازه رو دادید که باهاتون درد و دل کنم.

نظرات (3)

  • چهارشنبه 28 مرداد‌ماه سال 1394 ساعت 05:02 ب.ظ
  • AHAD
  • همه یه مشکلی دارند . و هیچ کس بدون مشکل زندگی نمی کنه
    امتیاز: 0 0
  • چهارشنبه 21 آبان‌ماه سال 1393 ساعت 10:47 ق.ظ
  • نصرت طهماسیان
  • از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر
    برای کار با این بچه ها باید واقعا عاشق کارتون باشید نه اینکه خدا بهتون صبر بده و از این حرفا!
    امتیاز: 2 0
  • شنبه 29 شهریور‌ماه سال 1393 ساعت 06:17 ب.ظ
  • سلماز
  • خدا بهتون صبر بده
    امتیاز: 0 2
    برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

    نام :
    ایمیل :
    وب/وبلاگ :
    ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد
    پونیشا :: نیروی کار مجازی